همهٔ موجودات، فارغ از ظاهرِ کالبدِ موقتشان، سرشتِ الهی دارند. و ما هرگز نمی‌دانیم آیا قدیسی در کالبدی پدیدار شده است تا به ما برکت دهد یا چیزی بیاموزد، پس بهتر است که همواره با دیده‌ای الهی به جهان بنگریم.

و حالا یک حرف دل به زبان مالایی، با زیرنویس چند زبانه، از حلیمه در مالزی داریم:

استاد بسیار عزیز، در آغاز سال ۲۰۲۶، با احترام برای استاد آرزوی سلامتی و آرامش پایدار دارم. باشد که همه موجودات به زودی مشمول شفقت بی‌کران استاد شوند و به سوی جهانی وگان، صلح‌آمیز و هماهنگ حرکت کنند.

در ۹ فوریه، در حالی که تیم ما در حال فیلمبرداری اخبار قابل‌توجه در آشرام پنانگ بود، یک مهمان غیرمنتظره - یک مارمولک به ما مراجعه کرد. در طول یک استراحت کوتاه مدیتیشن کوان یین، یکی از برادران متشرف ناگهان چیزی غیرعادی را حس کرد و چشمانش را باز کرد. او دید که شخص- مار خیلی نزدیک به سمت خواهرِ گریمور ما می‌آید و به آرامی به او هشدار داد که به جلو برود. شخص- مار وحشت‌زده، بی‌سروصدا رویش را برگرداند و در چادری در همان نزدیکی ناپدید شد. در گذشته، من به شدت از اشخاص- مار می‌ترسیدم. حتی دیدن یکی از آنها از دور هم باعث وحشتم می‌شد. اما این بار، چیزی متفاوت بود. احساس آرامش می‌کردم. حتی نزدیک‌تر رفتم و در سکوت از شخص- مار خواستم که اجازه دهد فیلمبرداری‌مان را در آرامش تمام کنیم.

در آن لحظه، آموزه‌های استاد به وضوح در قلبم جای گرفت. به یاد آوردم که استاد تعریف می‌کردند که چگونه در طول اعتکاف، اشخاص-مار نزدیک می‌شدند، به آرامی بازی می‌کردند و حتی در اطراف استاد «آواز» می‌خواندند. استاد به ما آموختند که اشخاص-مارها برخلاف تصور انسان‌ها شرور نیستند - آنها فقط زمانی واکنش نشان می‌دهند که احساس خطر کنند. متشرفین ما هم تجربیات مشابهی را به اشتراک گذاشتند: مواجهه با اشخاص- مار در طول مدیتیشن و گاهی یافتن یکی که پس از آن آرام در همان نزدیکی استراحت می‌کند. وقتی با آرامش و احترام با آنها روبرو شویم، هم انسان‌ها و هم اشخاص- حیوان به طور طبیعی در صلح و آرامش از هم جدا می‌شوند.

آن روز، واقعا فهمیدم که ترسم از بین رفته است. این برخورد کوچک به من کمک کرد تا آنچه استاد مدت‌هاست به ما می‌آموزند را عمیق‌تر درک کنم: ترس از بدفهمی می‌آید و هماهنگی از عشق.

من عمیقا از استاد سپاسگزارم که آگاهی ما را باز کردند و به ما کمک کردند تا از تعصبات قدیمی رها شویم. از طریق راهنمایی استاد، یاد می‌گیرم که همه موجودات - انسان‌ها و اشخاص- حیوان - صرفا آرزوی زندگی در صلح را دارند. وقتی با صمیمیت و دلسوزی به آنها نزدیک می‌شویم، آنها هم به همان شکل پاسخ می‌دهند. این تجربه به من یادآوری کرد که پرورش معنوی از زندگی روزمره جدا نیست. گاهی، یک‌ لحظه با موجودی دیگر می‌تواند به درسی قدرتمند در مورد اعتماد، مهربانی و اتحاد تبدیل شود. با عمیق‌ترین سپاس از استاد برای هدایت ما به سوی سرشتِ پرمهر اصیل‌ ما. شاگرد شما حلیمه از مالزی

حلیمه پذیرا، ممنون از حرف دل شما. استاد پاسخی هوشمندانه دارند:

"حلیمهٔ بیدار، سپاس که رهروی کوان‌یین کوشایی هستید و آموزه‌های دریافتی را در وجودتان نهادینه میکنید. تجربه‌ای که داشتید برای فهمِ هدف حقیقیِ هستیِ ما و درکِ وحدت و الوهیتِ تمام حیات، ضروری است. همهٔ موجودات، فارغ از ظاهرِ کالبدِ موقتشان، سرشتِ الهی دارند. و ما هرگز نمی‌دانیم آیا قدیسی در کالبدی پدیدار شده است تا به ما برکت دهد یا چیزی بیاموزد، پس بهتر است که همواره با دیده‌ای الهی به جهان بنگریم. به‌خوبی به تمرین معنوی ادامه دهید و دعا کنید که دنیای وگان، صلح جهانی به‌ زودی متجلی شود تا همهٔ موجودات بتوانند در هماهنگی روی این سیارهٔ زیبای ما با هم زندگی کنند. باشد که شما و مالزیِ درخشان همیشه در پناه و عنایتِ مهرآمیز خدا زندگی کنید.

عشق و مراقبت جاودانه‌ام همیشه همراه شماست!"